നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഇരുട്ടാകരുത് നിന്നെ ധ്യാനത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നത്. മറിച്ച് നിന്റെ
ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിലെ വെളിച്ചമാകണം നിന്റെ ധ്യാനത്തിന്റെ കേന്ദ്രം. ഇരുട്ടില് നിന്ന്
വെളിച്ചത്തിലേയ്ക്കു നയിക്കുന്ന ഒരു കവാടം ആകണം നിന്റെ ധ്യാനം. ജീവിതത്തിലെ ഇരുട്ടിനെ
വെളിച്ചമാക്കുന്നതാകണം നിന്റെ ധ്യാനനിമിഷങ്ങള്. നീ കണ്ണടച്ച് ധ്യാനനിരതന്
ആകുമ്പോള് നിന്റെ ഉള്ളിലുള്ള ആത്മാവിന് നിന്റെ ശരീരത്തിന് പുറത്തുള്ള നിന്റെ സ്വത്വത്തെ സ്പര്ശിക്കാന് കഴിഞ്ഞാല്
നിന്റെ ധ്യാനം പൂര്ണമായി. അത് ഒരുതരം ബോധോദയം ആണ്. അതാണ് ശ്രീബുദ്ധനില്
സംഭവിച്ചത്.
നിന്റെ ജീവന് എന്ന് പറയുന്നത് വെറും നിന്റെ ശരീര പ്രവര്ത്തനങ്ങളെ
നീയന്ത്രിക്കുന്ന ശ്വാസോച്ഛ്വാസം മാത്രമല്ല. അത് നിന്റെ ആത്മാവിനെ ഇഹത്തില്
സൂക്ഷിക്കുന്ന ശരീരത്തിന് സംരക്ഷണം നല്കുന്ന
അത്യപൂര്വമായ ഒരു ശക്തി ആണ്. ഇത്
അത്യപൂര്വ്വം എന്ന് പറഞ്ഞത് അത് ഓരോ വ്യക്തികള്ക്ക് സ്വന്തം ആയത്കൊണ്ട് ആണ്. ആ
യഥാര്ത്ഥ ജീവന്റെ കണ്ടെത്തലാകണം ധ്യാനഫലം എന്ന് പറയുന്നത്.
ആ യഥാര്ത്ഥ ജീവന് നിന്റെ
ശരീരത്തിന്റെ പുറത്താണ്. നിന്റെ ആ ജീവന്റെ ആത്മാംശം ആണ് നിന്റെ ശരീരത്തിന് ഉള്ളില്
ഉള്ളത്. ഈ അത്മാംശവും ശരീരവും തമ്മിലുള്ള സംവാദങ്ങള് ആണ് നിന്റെ ജീവിതം എന്ന്
പറയുന്നത്. ശരീരം ആകുന്ന മാധ്യമം ഈ
സംവാദങ്ങള്ക്ക് വഴിയൊരുക്കുന്നു എന്ന് മാത്രം. ജീവിതവ്യതിയാനങ്ങള്
സംഭവിക്കുന്നത് ശരീരത്തിന്റെ വികലപ്രവര്ത്തനങ്ങള് ആത്മാവിനും ജീവനും തമ്മിലുള്ള
സംവാദങ്ങള്ക്ക് വിലങ്ങുതടി ആകുമ്പോള് ആണ്.
ആത്മാവിനെയും ശരീരത്തെയും തമ്മില് സംയോജിപ്പിക്കാനും ഐക്യത്തില്
എത്തിക്കാനും കഴിയുന്ന ഒരു ശരീരം ഉണ്ടാകുമ്പോള് മനുഷ്യനു വിശുദ്ധി ആയി. ഈ
അത്മജീവസംയോഗത്തിന്റെ ആകെത്തുകയാണ് ജീവിതവിശുദ്ധി എന്ന് പറയുന്നത്. ആത്മാവ് പൂര്ണമാണ്
അതുപോലെ തന്നെ ജീവനും പൂര്ണമാണ്. അവ രണ്ടിലും കളങ്കം ഇല്ല. അപൂര്ണം ആയത് ശരീരവും
അതിനോട് ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാം ആണ്.
ബുദ്ധിയും മനസ്സും ശരീരത്തിന്റെ സാധ്യതകള്ക്കും, ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകള്ക്കും
പാകപ്പിഴകള്ക്കും അനുസൃതമായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു. ചൈതന്യവും ഓജ്ജസ്സും ജീവന്റെ
ഭാഗങ്ങള് ആണ്. അത് അതിന്റെ പാരമ്യത്തില് എത്തുന്നത് ഒരുവന് ധ്യാനമാര്ഗ്ഗം വഴി ബോധോദയത്തില്
എത്തുമ്പോള് ആണ്.
ലൈന്ഗീകത എന്നത് ശരീരത്തിന്റെ ഭാഗം ആണ്. ആത്മാവിലും ജീവനിലും ലൈന്ഗീകത
ഇല്ല. ആത്മാവിനെയും ജീവനെയും തമ്മില് സംയോജിപ്പിക്കുന്ന ശരീരത്തിന്റെ കരുത്താണ്
ലൈന്ഗീകത. അത് ആത്മാവിനെയോ ജീവനേയോ കളങ്കപ്പെടുത്തുന്നില്ല. അത് ശരീരത്തിന്റെ
ഏറ്റവും വലിയ കരുത്തു ആയതിനാല് അതിന്റെ പ്രവര്ത്തനങ്ങള് ആത്മാവും ജീവനും
തമ്മിലുള്ള സംയോജനത്തിനു തടസ്സം ആകാം എന്ന് മാത്രം. അതുകൊണ്ടാണ് അത്മജീവസംയോജനത്തിനു
അഥവാ വിശുദ്ധിക്ക് ലൈന്ഗീകതയെ നിയന്ത്രണത്തില് നിര്ത്തേണ്ടത്. എന്നാല് ലൈഗീകതയെ
ഒരു ദുഷ്കരുത്തു ആയി ദുര്വ്യാഖ്യാനം
ചെയ്യാന് പാടില്ല. അത് ശരീരത്തിന്റെ സത്കരുത്തിന്റെ പ്രഥമ അടയാളം ആണ്.
വെളിച്ചത്തിലേയ്ക്കു നയിക്കുന്ന ശരിയായ ധ്യാനത്തില് ലൈന്ഗീകതക്ക് വലിയ
പ്രാധാന്യം ഇല്ല. ശരിയായ ധ്യാനത്തിലൂടെ ബോധോദയത്തില് എത്തുന്നവന് ലൈന്ഗീകത ഒരു
നിന്ത്രണ വിധേയമായ വരം ആണ്. അത് അപൂര്ണമായ ശരീരത്തെ പൂര്ണതയുടെ വക്കിലേക്കു
എത്തിക്കാന് ഒരുവനെ സഹായിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ശരിയായ ധ്യാനം, ശരീരത്തിനും,
മനസ്സിനും, ബുദ്ധിക്കും, ജീവനും ആത്മാവിനും വളരെ അധികം ഉപയുക്തമാണ്.
No comments:
Post a Comment